Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Στο βωμό της προσωπικής ανάπτυξης

του Παναγιώτη Καλομοιράκη

Η προσωπική ανάπτυξη, ως έννοια, έχει πλέον καθιερωθεί την εποχή που ζούμε. Όπου και αν κοιτάξει κανείς κατακλύζεται από φράσεις όπως: άλλαξε τώρα- βρες τον εαυτό σου- απελευθερώσου- η ενυδατική κρέμα που σας ταιριάζει- άλλαξε τη σκέψη σου, άλλαξε τη ζωή σου κτλ. Όλες αυτές οι προτροπές και νουθεσίες που άλλοτε εξυπηρετούν εμπορικούς σκοπούς ή άλλοτε διατυμπανίζονται ως βάλσαμο για μια καλύτερη ζωή, αφορούν την προσωπική ανάπτυξη. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι.

Η αρχή

Όλα ξεκίνησαν τη δεκαετία του '60 όπου ο εσωτερικός κόσμος του ανθρώπου, ως ένα πρόσταγμα της εποχής, καλούνταν να απελευθερωθεί και να εκφραστεί. Από μία εποχή εσωτερικής καταπίεσης ο άνθρωπος πέρασε στην εποχή της απελευθέρωσης. Το κίνημα του ανθρώπινου δυναμικού εγκαθυδρίθηκε και μαζί του η ανθρωπιστική ψυχολογία (περισσότερα βλ. εδώ). Οι ανάγκες του ανθρώπου ζητούσαν να εκλπηρωθούν μία-μία με απώτερο στόχο την αυτοπραγμάτωση (η αξιοποίηση του πλήρους ανθρώπινου δυναμικού). Ο άνθρωπος έψαχνε να…

Ο παράδεισος και η κόλαση των συναισθημάτων

Ένας πολεμοχαρής σαμουράι κάποτε προκάλεσε ένα δάσκαλο του Ζεν να του εξηγήσει την έννοια της κόλασης και του παράδεισου.
Ο δάσκαλος του αποκρίθηκε με περιφρόνυση:
"Δεν είσαι παρά ένας τιποτένιος- δεν μπορώ να χάνω τον καιρό μου με σένα!"
Με θιγμένο εγωϊσμό, ο σαμουράι τράβηξε οργισμένος το σπαθί από το θηκάρι ουρλιάζοντας:
"Θα μπορούσα να σε σκοτώσω για την αναίδειά σου!"
"Αυτό", είπε ήρεμα ο μοναχός, "είναι η κόλαση".
Ξαφνιασμένος, αναγνωρίζοντας πόσο αλήθεια είναι αυτό που έλεγε ο δάσκαλος σχετικά με την οργή που τον είχε κυριέψει, ο σαμουράι ηρέμησε, έκρυψε το σπαθί στο θηκάρι και υποκλίθηκε, ευχαριστώντας τον μοναχό για τη βαθιά του γνώση.
"Και αυτό", είπε ο μοναχός,  "είναι ο παράδεισος"

Η αιφνίδια συνειδητοποίηση από τον σαμουράι της ίδιας του της ταραχής δείχνει την καίρια διαφορά ανάμεσα στο να καταλαμβάνεσαι από ένα συναίσθημα και στο να αντιλαμβάνεσαι πως παρασύρεσαι από αυτό. Η ρήση του Σωκράτη "γνώθι σαυτόν…

Όταν το σώμα μιλά: Μη λεκτική επικοινωνία και διπλό μήνυμα

του Παναγιώτη Καλομοιράκη
Mη Λεκτική επικοινωνία Δεν μπορούμε παρά να επικοινωνούμε πάντα! Έστω και αν δεν μιλάμε, το σώμα μας μιλάει για μας! Όταν χαμογελάμε ή χαιρετάμε με το χέρι μας τότε επικοινωνούμε μη λεκτικά. H "μη λεκτική επικοινωνία" είναι η επικοινωνία που επιτυγχάνεται χωρίς λόγια, δηλαδή με τη γλώσσα του σώματος ή αλλιώς τη σωματική επικοινωνία (Γεωργάς, 1995). Συχνά, είναι αυτή που προδίδει τη διάθεσή μας χωρίς να χρειαστεί να μιλήσουμε. Η ολική επικοινωνία συντελείται μέσω της λεκτικής και της μη λεκτικής οδού, από την οποία η λεκτική οδός εκφράζει το γνωστικό κομμάτι της επικοινωνίας και η μη λεκτική το συναισθηματικό (Παπαδάκη- Μιχαηλίδη, 1998). Οι πληροφορίες της μη λεκτικής επικοινωνίας μεταδίδονται μέσω διάφορων καναλιών. Ο,τιδήποτε μπορεί να μεταδοθεί, πέρα από το λόγο, είναι κανάλι της μη λεκτικής επικοινωνίας. Τα κυριότερα κανάλια της μη λεκτικής επικοινωνίας είναι:


1.Το βλέμμα Η οπτική επαφή είναι ίσως το κανάλι της μη λεκτικής επικοινωνίας  από το οποίο …

Από το 1950- σήμερα: Το ψυχολογικό προφίλ τριών γενεών

του Παναγιώτη Καλομοιράκη
Κάθε εποχή δείχνει να συνδέεται με τα αιτήματα που έρχονται στα γραφεία των ψυχοθεραπευτών.

Κάθε εποχή δείχνει να αναπτύσσει το δικό της κοινωνικό συναίσθημα, που επηρεάζει και επηρεάζεται από τους ανθρώπους που ζουν την εκάστοτε περίοδο, και προμηνύει την εποχή που θα ακολουθήσει.

Μέσα από τη ματιά της ψυχοθεραπεύτριας Margherita Spagnuolo Lobb (The Now-for-Next in Psychotherapy, 2013) :

Τις δεκαετίες 1950-1970,η ανάπτυξη των ψυχοθεραπευτικών μεθόδων ήταν ευρεία και σε μεγάλο βαθμό. Όλες οι ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις τείναν να απαλλαγούν από τη σκιά του Φρόιντ και του ασυνείδητου. Επικεντρώθηκαν στο πως θα δοθεί μεγαλύτερη αξιοπρέπεια και εμπιστοσύνη στην προσωπική εμπειρία.

H εποχή αυτή έχει χαρακτηριστεί από τους κοινωνιολόγους ως η εποχή της "ναρκισσιστικής κοινωνίας".

Η επανεξέταση και η αποσύνθεση των κοινωνικών κανόνων ήταν εμφανείς σε όλα τα επίπεδα. Από την jazz μουσική (και την pop art που επιδίωκε την απόρριψη κάθε παραδοσιακού στοιχείου*),…

Απλώς άκουσέ με...

Όταν σου ζητώ να με ακούσεις κι εσύ αρχίζεις να μου δίνεις συμβουλές,  δεν έχεις κάνει αυτό που σου ζήτησα.
Όταν σου ζητώ να με ακούσεις κι εσύ αρχίζεις να μου λες γιατί δεν θα 'πρεπε να νοιώθω έτσι,  ποδοπατάς τα συναισθήματά μου.
Όταν σου ζητώ να με ακούσεις κι εσύ νιώθεις ότι πρέπει να κάνεις κάτι για να λύσεις το πρόβλημά μου, μ' έχεις απογοητεύσει, όσο περίεργο κι αν φαίνεται αυτό.
Άκου! Μόνο αυτό σου ζήτησα, να μ' ακούσεις,  όχι να πεις ή να κάνεις- μόνο άκουσέ με.

Ενσυναίσθηση

ενσυναίσθηση (empathy):

 Η ικανότητα του ατόμου να κατανοεί και να συμμερίζεται τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις ανησυχίες ενός άλλου ανθρώπου «σαν να» ήταν αυτός ο άλλος, διατηρώντας όμως ταυτόχρονα την ακεραιότητά του. Διαφέρει από την ταύτιση.

Δεν έχω- Είμαι

  "Θα ήθελα να ξεκινήσω με μερικές πολύ απλές ιδέες, τις οποίες, όπως συμβαίνει πάντοτε, είναι δύσκολο να τις συλλάβουμε, ακριβώς επειδή είναι τόσο απλές"
"Τι είναι όμως οργανισμός; Αποκαλούμε οργανισμό κάθε ζωντανό πλάσμα: κάθε ζωντανό πλάσμα που έχει όργανα, που διαθέτει μια εσωτερική οργάνωση και που είναι αυτορρυθμιζόμενο. Ένας οργανισμός δεν είναι βέβαια ανεξάρτητος από το περιβάλλον του. Κάθε οργανισμός χρειάζεται κάποιο περιβάλλον για να ανταλλάσσει ουσιώδη στοιχεία. Χρειαζόμαστε το φυσικό περιβάλλον για να ανταλλάσουμε αέρα, φαγητό κτλ.. Χρειαζόμαστε το κοινωνικό περιβάλλον για να ανταλλάσουμε φιλία, αγάπη θυμό. Αλλά μέσα σε κάθε οργανισμό υπάρχει ένα σύστημα απίστευτης πολυπλοκότητας.