Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο παράδεισος και η κόλαση των συναισθημάτων

O χαρακτήρας του "Καρδιά/Μυαλό" ως Ensō, του Daidō Bunka (Ιαπωνία, 1680-1752), από το Wikimedia Commons

Ένας πολεμοχαρής σαμουράι κάποτε προκάλεσε ένα δάσκαλο του Ζεν να του εξηγήσει την έννοια της κόλασης και του παράδεισου.
Ο δάσκαλος του αποκρίθηκε με περιφρόνυση:
"Δεν είσαι παρά ένας τιποτένιος- δεν μπορώ να χάνω τον καιρό μου με σένα!"
Με θιγμένο εγωϊσμό, ο σαμουράι τράβηξε οργισμένος το σπαθί από το θηκάρι ουρλιάζοντας:
"Θα μπορούσα να σε σκοτώσω για την αναίδειά σου!"
"Αυτό", είπε ήρεμα ο μοναχός, "είναι η κόλαση".
Ξαφνιασμένος, αναγνωρίζοντας πόσο αλήθεια είναι αυτό που έλεγε ο δάσκαλος σχετικά με την οργή που τον είχε κυριέψει, ο σαμουράι ηρέμησε, έκρυψε το σπαθί στο θηκάρι και υποκλίθηκε, ευχαριστώντας τον μοναχό για τη βαθιά του γνώση.
"Και αυτό", είπε ο μοναχός,  "είναι ο παράδεισος"

Η αιφνίδια συνειδητοποίηση από τον σαμουράι της ίδιας του της ταραχής δείχνει την καίρια διαφορά ανάμεσα στο να καταλαμβάνεσαι από ένα συναίσθημα και στο να αντιλαμβάνεσαι πως παρασύρεσαι από αυτό. Η ρήση του Σωκράτη "γνώθι σαυτόν" εκφράζει αυτόν ακριβώς τον θεμέλιο λίθο της συναισθηματικής νοημοσύνης: να αντιλαμβάνεσαι τα συναισθήματά σου μόλις γεννηθούν μέσα σου.

Από το βιβλίο  "Η συναισθηματική νοημοσύνη" του Daniel Goleman

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Θεωρία Προσωπικότητας του Carl Rogers

του Παναγιώτη Καλομοιράκη

Τάση Πραγμάτωσης- Οργανισμός
Ο Rogers, όπως και οι συνάδελφοί του Goldstein και Maslow,  υποστηρίζει πως η μοναδική κινητήρια δύναμη του ανθρώπινου οργανισμού είναι η τάση για πραγμάτωση. Η τάση πραγμάτωσης ωθεί τον οργανισμό προς την επιβίωση, την εξέλιξη, την αυτονομία, βάσει των εγγενών χαρακτηριστικών του. Η τάση πραγμάτωσης είναι μία τάση που δεν μπορεί να αποκοπεί από τον οργανισμό αλλά δρα από τη γέννηση του ανθρώπου και συνεχίζει να δρα σε όλη τη διάρκεια της ζωής του (Μπρούζος, 2004).

Η ψυχοκοινωνική ανάπτυξη

του Παναγιώτη Καλομοιράκη


Βρεφική ηλικία
Κατά τη βρεφική ηλικία ο άνθρωπος είναι απόλυτα εξαρτημένος από το οικογενειακό περιβάλλον για την ικανοποίηση των αναγκών του. Σύμφωνα με τη βιοκοινωνική θεωρία του Erikson, αν επιτευχθεί ικανοποιητικά αυτός ο στόχος, τότε το άτομο αναπτύσσει το συναίσθημα της βασικής εμπιστοσύνης.

Η προσωποκεντρική συμβουλευτική

του Παναγιώτη Καλομοιράκη

Μερικά ιστορικά στοιχεία

Μέχρι τα μέσα του εικοστού αιώνα περίπου, η ψυχοθεραπεία αντλούσε τις μεθόδους της από τις θεωρίες των ψυχοδυναμικών και συμπεριφοριστικών σχολών. Στις 11 Δεκεμβρίου του 1940 , ο Carl Ransom Rogers, σε εισήγησή του στο Πανεπιστήμιο της Minnesota, παρουσίασε μια διαφορετική προσέγγιση, τη «μη κατευθυντική» συμβουλευτική (Μπρούζος, 2004). Σε αυτή τη θεραπεία « το άτομο και όχι το πρόβλημα, βρίσκεται στο επίκεντρο. Ο στόχος δεν είναι να λύθει ένα συγκεκριμένο πρόβλημα αλλά να βοηθηθεί το άτομο να αναπτυχθεί, έτσι ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει το τωρινό πρόβλημα και τα μελλοντικά προβλήματα με έναν πιο ολοκληρωμένο τρόπο» (Rogers, 1942, σ.28). Από τότε, η εξέλιξη της «μη κατευθυντικής» συμβουλευτικής είναι αδιάλειπτη. Σήμερα απαντάται ως «προσωποκεντρική» προσέγγιση.